مولایم،هروقت شروع می کنم ازتونوشتن

                                                                                                                                        قلم به رقص می آید.                                                                                                                                                  کاغذمست وحیران می شود  

                                                                                                                                                                                                          حباب های چشمم شفاف وجاری می شوند..

نمی دانم چه سری در نام مقدست وجوددارد

                                                                                                            هروقت نامت را صدا می

دلم آرام می گیرد..       

                                            هروقت نامت رابرروی کاغذ حک می ک

 وازتو می نویسم

قلمم وکاغذم هم به وجد می ایند..

امابعدازچندلحظه ای  می بینم

                                                                                                                                                                                    قلم می لرزدومی ایستد واشک می ریزد

بازهم انتظاروبوی گریه در همه جا می  بیچد وبازهمان سکوت همیشگی،،،،،،،،،،،،

                                                                                                                                 ای اقیاتوس سخاوت،

                                                                                                                  بای دررکاب نه وسفره های فقرآرامش رابرازمهروصلح ودوستی کن 

                                 وانهارادردریای عشق خود شناور کن  ...

                                                                                                                                                  ..

                                                                                                                                                                           .

تانبینم رخ زیبای تو رامهدی جان                                               این دلم آرام نگیردمهدی جان

نیمه جانی که به دل مانده نثارتوکنم                                                                     گرببینم رخ گلزارتورامهدی جان

نام دلجوی توای مظهراسماوصفات                                                     همه جاوردزبان است مهدی جان

چشم امیدبه تودوخته وآماده است                                                            به در خانه لطف توگدامهدی جان

همچوبروانه دلم برزندوبیداراست                                                                         گردانوارتوای شمع هدی مهدی

من نه آنم که کشم دست گدایی ازتو                                                          نکنم دامن لطف تورهامهدی جان

تو نه  آنی  که  کنی  سائل خود را نومید                                                                        چون توئی معدن احسان وسخامهدی جان

دستگیری کن ازاین غرقه ی دریای فطر                                                 تا   رهد  از  خطر  موج    بلا   مهدی   جان

خبروصل توکوتاه  که غمت دلگیراست                                                         دیگرای یوسف گم گشته بیامهدی جان

منم آن منتظر عاشق خسته دل بیمارت                                                          یابدازفیض حضورتوشفامهدی جان

انکه شدازتوجدالعنت حق شامل او                                                              مبسنداینکه شوم ازتوجدامهدی جان

کم مبادا لطف تو ای بسرفاطمه حتی انی                                                       سایه ی لطف شماازسرمامهدی جان

زندگینامه چهارده معصوم

حضرت محمد(ص)

فاطمه زهرا(س)

حضرت علی(ع)

امام حسن(ع)

امام حسین(ع)

امام سجاد(ع)

امام محمدباقر(ع)

امام جعفرصادق(ع)

امام موسی کاظم(ع)

امام رضا(ع)

امام محمدتقی(ع)

امام علی نقی(ع)

امام حسن عسگری(ع)

امام زمان(ع)

داستان تشرف یافتگان محضر ولی عصر(عج)

مقدس اردبیلی

شیخ مرتضی انصاری

علامه سیدمهدی بحرالعلوم

سیدمحمدجبل عاملی

ابوراجح حمامی

مشهدی محمدعلی نساج

حاجی علی محمدبهبهانی

حاج علی بغدادی

علامه حلی

استادجعفرنعلبنداصفهانی

سيّد محمدحسن طباطبائى ميرجهانى